Wat is UMF?
UMF staat voor Unique Manuka Factor en werd in de jaren tachtig geïntroduceerd door Professor Peter Molan van de Universiteit van Waikato. Zijn team vergeleek de activiteit van Manuka honing met fenoloplossingen en drukte dit uit in gradaties zoals 5+, 10+ en 15+. Dit systeem was de eerste wetenschappelijke poging om Manuka honing te classificeren.
Hoe werkt UMF?
UMF waarden kunnen niet direct in een laboratorium worden gemeten. Ze worden berekend op basis van de gemeten hoeveelheid Methylglyoxal MGO in de honing. Deze berekening is gebaseerd op gepubliceerde correlaties tussen MGO en UMF, maar is zelf niet IANZ geaccrediteerd. Een UMF waarde zegt daarom niets over of een honing wel of geen echte Manuka honing is. De meting van MGO zelf is dat wel. Die testmethode is IANZ geaccrediteerd en internationaal erkend.
De doorbraak met MGO
In 2006 ontdekte Professor Thomas Henle dat Methylglyoxal de stof is die verantwoordelijk is voor de bijzondere eigenschappen van Manuka honing. Daarmee werd het mogelijk om kwaliteit en karakter direct, reproduceerbaar en objectief te meten. Sindsdien geldt MGO als de wetenschappelijke standaard. MGO wordt uitgedrukt in mg per kg en loopt van MGO 100+ tot MGO 1500+. Hogere waarden zijn zeldzaam en vragen uiterste zorg bij opslag en verwerking.
Waarom MNZ kiest voor MGO
MNZ kiest bewust voor MGO classificatie omdat deze methode:
- internationaal erkend en IANZ geaccrediteerd is
- direct meetbaar en reproduceerbaar is
- transparantie geeft over kwaliteit en herkomst
- aansluit bij de eisen van de MPI in Nieuw Zeeland
UMF en MGO in perspectief
UMF heeft historisch bijgedragen aan de bekendheid van Manuka honing. Vandaag de dag biedt MGO de meest heldere en wetenschappelijk onderbouwde maatstaf. Voor consumenten betekent een MGO geclassificeerde honing duidelijkheid, betrouwbaarheid en aantoonbare kwaliteit.
Wetenschappelijke referenties
C J Adams et al. Isolation by HPLC and characterisation of the bioactive fraction of New Zealand Manuka honey. Carbohydrate Research 343 2008.
Corrigendum Carbohydrate Research 344 2009.
